OS DEZ PROTAGONISTAS DO COMEZO DE TEMPORADA

Esta á miña escolma persoal dos 10 protagonistas do comezo da temporada futbolística 2009-2010

10.Pedro León: Unha das fichaxes importantes, inda que pasara desapercibida, do mercado de verán. Despois dunha magnífica temporada no Valladolid, o xogador murciano, irmán do ciclista Luis León Sánchez, está a facer un inicio de campaña impresionante co Xetafe. É un perigo constante por banda dereita e xa leva dous goles de bandeira.

9.Radamel Falcao: O dianteiro colombiano procedente do River, e de quen se falara que o quería o Dépor fai dúas temporadas, tiña o difícil reto de facer esquecer no Porto a Lisandro López. Polo momento, é unha das grandes estrelas da Liga Sagres. Vai a gol por partido, con goles de todas as facturas: perna dereita, perna esquerda, calcaño, cabeza... O seu duelo polo pichichi luso co benfiquista Cardozo antóllase apaixoante. Pode marcar unha época no Porto.

8.Zlatan Ibrahimovic. Había algunhas dúbidas sobre o rendemento do sueco no Barça, sobre todo polo difícil reto de substituír a Eto´o. Pero mentres o camerunés comezou a campaña con máis pena que gloria en Milán, Zlatan está demostrando que coa súa inmensa calidade é a guinda perfecta para o gorentoso equipo de Guardiola.

7.Fernando Torres. Comezo absolutamente espectacular do dianteiro español no Liverpool. A súa facilidade para marcar goles da nada e o seu cada vez máis evidente liderado no equipo de Anfield Road disipan as dúbidas dos que pensaban que era esaxerado o seu balón de bronce na época pasada. A estas alturas é un dos dianteiros máis desequilibrantes do fútbol mundial e calquera opción de que os de Rafa Benítez consigan o título case vinte anos despois pasa porque Torres manteña o seu extraordinario momento de forma actual.

6.Adebayor+Tévez. Parece que por fin o Manchester City multimillonario ten equipo para aspirar ao título da Premier. O mellor exemplo é a súa parella de dianteiros. Tévez é un tipo cuxa calidade só é superada polo seu encomiable derroche físico en cada partido. Deixou pegada en todos por cantos clubes pasou pero pode consagrarse no City, onde ademais é o complemento perfecto do crack Adebayor, un talento sobrenatural que atopa por fin un equipo gañador. Con todo, neste apartado non esquezamos outras pezas importantes do novo City como Kolo Touré, Gareth Barry, Stephen Ireland ou Craig Bellamy.

5.Iker Muniain. San Mamés frótase as mans despois da aparición deslumbrante desta perla de Lezama que non se achicou en absoluto dende a súa chegada ao primeiro equipo. É xa o goleador máis noviño da Historia da Liga, marcou o gol que lle deu ao Athletic unha clasificación agónica na UEFA, e a súa marxe de progresión é realmente esperanzadora.

4. Thomas Müller. A maior aparición da canteira do Bayern nos últimos anos, superior se cadra á de Schweinsteiger. Centrocampista técnico, vertical e cunha chegada a gol espectacular, os seus goles foron o revulsivo necesario para un Bayern de Van Gaal que comezou erraticamente a Bundesliga. Será probablemente un dos grandes xogadores europeos da próxima década.

3. Domingos Paciência. O ex-dianteiro do Porto ou do Tenerife, do que tamén se falara moitas veces que lle andaba atrás o Deportivo, deu un paso adiante como técnico da Liga portuguesa tomando as rédeas do ambicioso Sporting Braga. Despois do seu paso por Leiria e Coimbra había dúbidas sobre a súa capacidade para mellorar o traballo feito no equipo minhoto por Jorge Jesus. Pero sete xornadas despois de que dera comezo o campionato, xa asinou o mellor comezo da historia do clube con sete vitorias en sete partidos e unhas expectativas moi ambiciosas, pois conta cun plantel amplo, compensado e de calidade.

2. Jesús Navas. O xogador máis desequilibrante da Liga, co permiso de Messi e Ronaldo. É unha marabilla velo xogar. Extremo puro dos que xa non se estilan, é capaz nun partido de xerar media ducia de ocasións claras para o seu equipo , que non está falto, inda por riba, de bos dianteiros. O mellor argumento para acreditar que o Sevilla é o máis serio aspirante ao título. Inda por riba, mantén esa peculiar negativa de acudir á selección española por estraños problemas de ansiedade.

1.Juca. A mellor noticia do Dépor na temporada polo seu marabilloso disparo de falta e os seus servizos nas xogadas a bola parada. Unha das explicacións do magnífico comezo de Liga do Deportivo. Esperemos que o Lampard dos Balcáns manteñan este nível no que resta de temporada.

AS POSIBILIDADES DO CITY

Despois de ver onte a vitoria do Manchester City ante o West Ham no último partido da sétima xornada da Premier, poucas dúbidas me quedan de que o equipo de Mark Hughes é un dos principais candidatos, se non o principal, para o título. A base de talonario, os xeques árabes acabaron argallando un plantel completísimo, sólido en todas as liñas e con xogadores de inmenso talento. Especial admiración a que teño por Carlitos Tévez, un dianteiro espectacular que ofreceu un rendemento de quitarse o chapeu en todos os clubes polos que pasou durante a súa peculiar carreira futbolística, pasando por Boca, logo polo Corinthians brasileiro, e máis tarde, xa en Inglaterra, por West Ham, no que é todo un ídolo dende que fai catro temporadas salvase dun descenso anunciado ao equipo londinense, con actuacións simplemente memorables dende a súa chegada no mercado de inverno acompañado polo seu compañeiro de aventuras Mascherano; Manchester United, onde non desmereceu ante a competencia de Rooney, Ronaldo ou Berbatov, e finalmente, inda en Manchester, o City. Goleador impenitente, a súa inmensa calidade e, sobre, todo, o seu constante sacrificio a favor do equipo, fan que a súa presenza en calquera plantel sexa impagable por canto ademais fai moito mellores aos seus compañeiros. Este ano o seu compañeiro no ataque é outro fóra de serie, Enmanuel Adebayor, outro dos dianteiros máis completos do fútbol actual. A súa calidade, velocidade, potencia e intelixencia son unha ameaza constante para calquera equipo e a súa carreira vai dar un salto adiante despois dunha xeira nun Arsenal que, ao meu entender, con todo o mérito que ten Wenger, é un equipo empantanado nun estilo de xogo tan bonito como improdutivo- sendo consciente de que tal afirmación está irremediablemente condenada ao debate apaixonado-. Queda falar aínda de Bellamy ou Wright Phillips, rápidos, agresivos, goleadores e asistentes xeniais, do irregular e desequilibrante Robinho, do recuperado Santa Cruz... No centro do campo o City ten outros dous figuras: Gareth Barry, centrocampista perfecto, sempre sabedor de cal é a xogada máis acaída, e xunto a el Stephen Ireland, talentoso e chegador compulsivo, que inda non ten todo o recoñecemento que merece. Vén de recuperarse aínda agora dunha lesión o incansable Michael Johnson, unha das grandes promesas das illas, como Micah Richards, o intresante central/lateral dereito internacional con Capello. Atrás chamou a atención a chegada de Kolo Touré, emblema do Arsenal nos últimos anos. Central completo, rápido e con criterio na saída do balón, o seu carácter é un valor engadido para un equipo que se pretende campión. Un bo acompañante para os prometedores inda que irregulares Kompany, Onuoha ou Joleon Lescott. Shay Given, por último, é porteiro de grantías. A principal dúbida é saber da capacidade de Hughes para dar o gran salto. Polo momento as sensacións son francamente boas.

Á hora de falar doutros candidatos non sería prudente descartar, obviamente, o sempre competitivo Chelsea, dun resultadismo demoledor, e ao Manchester, que malia as notables baixas desta temporada, que será difícil que non acuse, segue metendo medo. Canto ao Liverpool, parece ter dado un pequeno paso cara adiante. É un equipo sólido e moi ben traballado, inda que con pouca profundidade de banco e parece que dependente en exceso do acerto de Torres quen, de todos modos, anda como unha moto. Haberá que ver tamén como se acopla o talentoso italiano Alberto Aquilani, chamado a ser o substituto de Xabi Alonso. Tamén será interesante ver a campaña do Aston Villa, que da man de Martin O´Neill segue medrando tempada tras tempada. Equipo especialmente consistente e co contrataque máis letal da Liga, alegraríame que por fin fose capaz de entrar entre os catro primeiros. No Arsenal, xa dixen, non teñ especial fe dende fai tempo.